قلبها تنها با یاد خدا ارام میگیرد.

ر گفت‌وگو با «لوموند» كيارستمي: براي كارگرداني اپراي «موتزارت» از شعر فارسي بهره برده‌ام خبرگزاري فارس: عباس كيارستمي كه براي كارگرداني اپرايي از «موتزارت» در جشنواره «هنرهاي شاعرانه» فرانسه حضور دارد، در گفت‌وگو با لوموند، با تأكيد بر هويت ايراني‌اش گفته است كه در اجراي اين اپرا از متون قديمي شعر فارسي نيز بهره برده‌ است.

به گزارش خبرگزاري فارس، روزنامه لوموند چاپ پاريس، به مناسبت حضور عباس كيارستمي در جشنواره «هنرهاي شاعرانه» «اكس آن پروانس» فرانسه با اين كارگردان ايراني مصاحبه كرده است.
اين جشنواره اپرا و موسيقي كلاسيك يكي از جشنواره‌هاي هنرهاي شاعرانه اروپا است كه هر ساله در منطقه «اكس آن پروانس» فرانسه برگزار مي‌شود.
بخش اعظمي از اين فستيوال به بزرگداشت اپراهاي موتزارت اختصاص دارد. عباس كيارستمي در فستيوال امسال اپراي معروف «Cosi Fan Tutte» موتزارت را كارگرداني كرده است.
كيارستمي علاوه بر كارگرداني در زمينه‌ نقاشي، عكاسي، طراحي و شعر نيز در سراسر جهان معروف است و روزنامه لوموند در ابتدا از كيارستمي اين سئوال را كرده كه چرا به اپرا هم علاقه‌منديد. كيارستمي مي‌گويد: «اپراي در زندگي من اتفاقي وارد شد.»
كيارستمي در ادامه مي‌گويد كه ساليان سال به اهميت اين هنر انديشيده است، تا آنكه يك بار فكسي را دريافت مي‌كند كه در آن از او خواسته شده تا اپرايي را كارگرداني كند.
برنده نخل‌طلاي 1997 مي‌گويد: «فكر مي‌كردم كه اشتباهي رخ داده و جوابي به اين فكس ندادم. وقتي رئيس فستيوال اكس آن پروانس هم به سراغم آمد همين حس را داشتم تا آنكه يك روز ايشان مرا به ناهار دعوت كرد تا متقاعدم كند. پانزده ساعت بعد از اين ناهار و بعد از آنكه اپرا را يك بار ديگر شنيدم نظرم عوض شد.»
لوموند همچنين از كيارستمي پرسيده كه چرا براي ساختن اين اپرا از مناظر دريايي و ساحلي فيلم‌برداري كرده است كه كيارستمي پاسخ مي‌دهد: «اول از همه دلم مي‌خواست همان كاري را بكنم كه بلدم. يعني بروم و از طبيعت فيلم بگيرم.»
وي در ادامه به اين موضوع اشاره مي‌كند كه از نظر او اين اپراي موتزارت حسي از دريا و طلوع و غروب آفتاب در آن را در او به وجود آورده است.
كيارستمي در ادامه درباره‌ فرق سينما و اپرا به لوموند مي‌گويد: «به نظر من اساس كارگرداني سينما و اپرا تفاوت چنداني با هم ندارد. من ابتدا دانشجوي هنرهاي زيبا بودم و بعد گرافيست و طراح شدم و سپس به سينما روي آوردم و پس از آن عكاس شدم. به نظرم اپرا مجموعه همه اين تجربيات است. تنها بايد دنياي صوت را به دنياي تصوير آورد. اين همان كاري است كه من هميشه كرده‌ام.»
كيارستمي درباره‌ ارتباط عشق و رنج مي‌گويد: «رنج به من قوه درك بخشيده. رنج كشيدن يك درس لازم و جهاني است. شاعران هم همين حرف را مي‌زنند. در اجراي اين اپرا از متون قديمي شعر فارسي نيز بهره برده‌ام. من از ده سالگي شعر خوانده‌ام و شعر گفته‌ام. اين روزها هم همينطور. گاهي شعر مي‌گويم.»
در ادامه خبرنگار لوموند اين سئوال را از كيارستمي مي‌پرسد: «اين اپراي موتزارت به اعتقاد بسياري اپراي زن‌گريزي است اما انگار كه شما به اين موضوع اعتقادي نداريد، درست است؟» كيارستمي در پاسخ مي‌گويد: «در اين اپرا، زن‌گريزي نمي‌بينم.»
لوموند در پايان از كيارستمي پرسيده كه چه وجه تشابهي بين اين اپرا و دنياي هنر ايراني و شرقي مي‌بينيد كه كيارستمي مي‌گويد: «همه موضوعات جهاني هستند. همه چيز من ايراني است و در عين حال هيچ چيز من ايراني نيست.»
انتهاي پيام/

درجمع هنرمندان جشنواره سراسري تئاتر بانوان؛ دشناسي وكيانيان: رمز موفقيت در بازيگري خو پرهيز از الگوسازي است خبرگزاري فارس: رضا كيانيان درجمع هنرمندان شركت كننده هفتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان گفت: در وهله نخست يك بازيگر بايد خودش را بشناسد چون اگر خودش را نشناسد اما الگو داشته باشد به طور قطع راه را كج رفته است.

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي جشنواره تئاتر بانوان، در اين نشست كه با حضور تعداد زيادي از علاقه‌مندان و هنرمندان تئاتر شهرستان‌ها برگزار شد، رضا كيانيان به عنوان ميهمان اين نشست، علي‌اكبر قاضي‌نظام، مريم معترف دبير هفتمين جشنواره تئاتر بانوان و مجيد امرايي مدير روابط عمومي اين جشنواره حضور داشتند.
وي در ادامه افزود: وقتي خودت را كشف نكني يعني يكي از عناصر اصلي را به دور ريخته‌اي. در حالي كه وقتي خودت را بشناسي ابعادي را مي‌يابي و سؤال‌هاي زيادي برايت پيش مي‌آيد كه به دنبال آنها مي‌روي.
كيانيان خاطرنشان كرد: من بازيگري هستم كه در مورد بازيگري مي‌نويسم و بعد از اين كه بازي مي‌كنم مدتي بعد آن را تحليل مي‌كنم، در نتيجه خيلي‌ها فكر مي‌كنند وقتي بازي مي‌كنم، قصد دارم لحظه به لحظه از تكنيك‌هاي مختلف استفاده كنم. در حالي كه اين طور نيست. بازيگري كه در حال خلق يك اثر هنري در حال فكر كردن به استفاده از تكنيك باشد، خلاق نيست. بازيگر دو ستاد فرماندهي دارد. يكي از آن دو ستاد، خودآگاه يا فكر ماست، بخش ديگر ناخودآگاه ماست. هنرمند در زمان تمرين با خودآگاه خود تمرين مي‌كند و در زمان اجرا با ناخودآگاه خود. وقتي بازي مي‌كني ناخودآگاه تو بازي مي‌كند بنابراين نمي‌تواني فكر كني كه من تكنيكي بازي مي‌كنم يا نه. بازيگر خوب كسي است كه ناخودآگاه خود را آموزش داده باشد چرا كه هر قدر در اين زمينه قوي‌تر باشي تكنيكي‌تر بازي مي‌كني.
وي با اشاره به اين كه پايه و اساس هنر واقعي صداقت است، گفت: بازيگر بايد با خود صادق باشد چرا كه در غير اين صورت نمي‌تواند نقش بازي كند و اگر بازي كند هم مثل ميليون‌ها نفر ديگر مي‌شود. من همواره پيش از اين كه منتقدان در مورد كارم بنويسند، خودم اين كار را مي‌كنم.
كيانيان گفت: در جهان هنر قانون ثابتي وجود ندارد و قواعد كلي است. بنابراين ما رشد مي‌كنيم. در هنر واقعي بايد به دنبال يگانگي بود. به اعتقاد من كساني كه فكر مي‌كنند در شغلشان كار بزرگي كرده‌اند آموزش‌پذير نيستند و ماندگار هم نمي‌شوند.
وي گفت: هدف من از فعاليت در حرفه‌ام لذت‌بردن شخصي است. من از آن دست بازيگران نيستم كه مي‌گويند ما براي مردم كار مي‌كنيم. فكر مي‌كنم وقتي يك كار هنري انجام مي‌دهي بايد لذت ببري چرا كه در غير اين صورت مردم هم لذت نمي‌برند.
انتهاي پيام/