پرویز پرستویی
| جايي كه عشق نباشد ... ( يادداشت پرويز پرستويي درباره «زير تيغ» ) |
_files/parastoie.gif)
+ نوشته شده در یکشنبه 21 آبان1385ساعت 11:43 قبل از ظهر توسط رزا
|
| تبليغات | X |
اخرین اخبار
| جايي كه عشق نباشد ... ( يادداشت پرويز پرستويي درباره «زير تيغ» ) |
 |
 |
 |
 |
در روز سوم چه نقشی را بازی می کنید؟
رضا...برادر باران کوثری.
داستان روز سوم درباره ی چیست؟
داستان درباره جنگ است و در سال های ابتدایی جنگ اتفاق می افتد.
در این سالها فیلم های جنگی زیادی ساخته شده...ایا این یکی با بقیه فرق دارد؟
کاملا و البته تعجب می کنم که قصه ای به این طراوت و زیبایی چرا از اول جنگ تا حالا ساخته نشده است.
این کار به صاحبدلان ارتباطی دارد؟
فقط عواملش.اوایل کار صاحبدلان بودیم که اقای لطیفی قصه ای واقعی را تعریف کرد و گفتند می خواهند بر اساس ان فیلم بسازند.
فقط چون لطیفی پشت دوربین بود قبول کردید در این فیلم بازی کنید؟
همان روز که اقای لطیفی قصه را تعریف کرد...بازی در این پروژه تبدیل به ارزویم شد.خدا را شکر می کنم بین انتخاب های زیادی که وجود داشت این نقش به من رسید.
انگیزه تان از بازی در این فیلم چه بود؟
فیلم درباره ی عشق به وطن ...عشق به خانواده ...ناموس پرستی و غیرتی است که همیشه از ان دم میزنیم و ایرانیان و به خصوص جنوبی ها دارند.علاوه بر اینها قصه طرح نو و جذابی داشت.
خودتان غیرتی هستید؟
این یک خصلت ایرانی است ولی فکر می کنم طرف مقابل باید با وفا باشد.همین کافی است.
نمی ترسید که چهره تان را مردم در یک فیلم جنگی و پرزد و خورد دوست نداشته باشند؟
این فیلم جنگ محور نیست.فیلمی واقع بینانه است.فکر می کنم خدا خیلی من را دوست داشته که بازی در این فیلم را به عهده ام گذاشته است.
رضا چه قدر شبیه خودتان است؟
سعی می کنم این کاراکتر را بشناسم.فیلم ها و کتاب های مرتبطی را خوانده ام و نقشم را خیلی دوست دارم.
قبلا سنتان را نمی گفتید. تصمیم دارید سن تان را لو دهید؟
ان بار یک شوخی ساده بود.من متولد ۱۳۵۶ هستم.
بچه کدام محله هستید؟
جردن.
....و چه ماهی؟
تیر ماه.
فکر می کنید مشخصه بازیتان چیست؟
احساساتی هستم.
جایگاه فعای تان را مدیون چه چیزی هستید؟
فکر می کنم پشتکار زیادم.
نقطه ضعف هم دارید؟
خیلی عجولم.
به ازدواج فکر می کنید؟
ازدواج مهم ترین اتفاق زندگی ام خواهد بود.
به خانواده تان چه قدر اهمیت میدهید؟
انها همه زندگی ام هستند.
بزرگترین ارزوی پوریا پورسرخ در زندگی چست؟
این که هیچ فقیری روی زمین وجود نداشته باشد.
از چه چیزی می ترسید؟
سرعت.از مرگ هم می ترسم و از سیاست بیشتر از مرگ.
کسی برایتان فال قهوه گرفته؟
به این چیزا اعتقادی ندارم.
در چه رشته ای درس خوانده اید؟
فیزیولوژی گیاهی
مدرک تحصیلی تان چیست؟
فوق لیسانس.الان دانشجوی دکترا هستم.
شنیده بودیم در دوبی زندگی می کردید.حقیقت دارد؟
چند سالی انجا بودم ولی حالا می خواهم در همین تهران زندگی کنم.
چه ماشینی سوار می شوید؟
پاترول
بازیگران مورد علاقه تان چه کسانی هستند؟
بهروز وثوق از قدیمی ها و محمد رضا شریفی نیا و خسرو شکیبایی از نسل بعد.
در میان زنان چه طور؟
سوسن تسلیمی..گوهر خیر اندیش...ازیتا حاجیان.
می شود راجع به مسائل شخصی تر هم حرف بزنید؟مثلا این که چه عطری می زنید؟
فکر نمی کنم خیلی مهم باشد ولی عطر من لاگرفیلد است.
رنگ های مورد علا قه تان چه رنگهایی است؟
عاشق سیاهم.از رنگ سبز هم خوشم می اید.
در میان میوه ها چه چیزی به مذاقتان خوش می اید؟
هندوانه
خواننده مورد علا قه تان چه کسی است؟
صدای دکتر اصفهانی را خیلی دوست دارم.
|
پوريا پور سرخ:همه نقشها در فيلم روز سوم،نقش اول هستند |
 |
|
پوريا پورسرخ،در خصوص بازي در فيلم سينمايي «روز سوم»گفت: تعجب ميكنم كه يك قصه به اين طراوت و زيبايي چرا از اول جنگ تا الان ساخته نشده است. البته اين شانس ما بود. چون همه نقشها در اين فيلم اول هستند. |
|
گفتگو با باران كوثري، بازيگر فيلم سينمايي روز سوم | |||
 | |||
|
باران كوثري، بازيگر فيلم «روز سوم»معتقد است:اين فيلم ميتواند جوانان را به سينماي جنگ علاقهمند كند چراكه «روز سوم» قصه جنگ نيست، قصه آدمهايي در موقعيت جنگ است.
|
پورسرخ:گلزار را قبول ندارم.
و حالا....
اقای پورسرخ مراقب حرفهایت باش...
جواب گلزار به حرفهای پورسرخ
اینها تیتر های یک نشریه ی زرد می باشد که به بهانه ی برطرف کردن شایعات در واقع به شایعه سازی می پردازد.....این گونه نشریات ان قدر بی ارزش هستند که هیچ کدام از هنرمند های مذکور کوچکترین توجه ای به ان نکردند ....به همین منظور پاسخ اقای گلزار را که در جواب اقای پور سرخ که در همین نشریه امده است را می اورم....
در شماره ی گذشته اظهارات پوریا پورسرخ درباره ی گلزار و هواداران او را خواندیم ولی این حرفها بازتاب زیادی در سطح جامعه داشت و تا انجا پیش رفت که یکی از نزدیکان محمد رضا گلزار هم مجبور شد برای روشن شدن ذهن مردم از جانب او چند کلمه ای با خبرنگار صحبت کند.این دوست نزدیک به گلزار در این باره گفت:این صحبت هایی که شده را از گوشه وکنار شنیده ام اما باید بگویم که پوریا پورسرخ دوست خوب من است و ما هیچ مشکلی با هم نداریم و از دوستان مشترک هم شنیده ام که پسر خوبی است و خصوصیات اخلاقی خوبی دارد.حتی دوست دارم در یک فیلم مشترک با هم بازی کنیم.در ضمن در چند وقت اخیر این قدر مجلات و روزنامه ها حرفای ضدو نقیض زده اند که دیگر تا خودم حرفی را از زبان کسی نشنوم باور نمی کنم.
اینها همه ساخته ذهن نویسنده می باشد و برای اینکه بفهماند در این شایعه سازی دخیل نیستند و اینکه کار خود را که امر اطلاع رسانی است به درستی انجام می دهند...می گویند پاسخ گلزار....و این که خودشان جزو نشریات زرد نیستند می گویند به حرف نشریات اعتماد نداریم...........یعنی ما این حرف را منتقل نکردیم و دیگران بودند.
و دیگر اینکه...
چاپ خبر رجز خوانی پوریا پورسرخ برای محمد رضا گلزار کافی بود تا هواداران دو اتیشه ی گلزار بر افروخته شوند و تلفن های مجله را به رگبار ببندند.در این پیام های تلفنی که دیگر ما را عاجز کرده بود اکثرا از این که یک بازیگر جوان و تازه وارد به خود اجازه می دهد چنین حرفهایی بزند ناراحت بودند.انها اغلب می گفتند:اقای پورسرخ مواظب حرف زدنت باش.شما هنوز به یک دهم از افتخارات گلزار هم نرسیده ای که چنین حرفهایی می زنی ؟یکی از هواداران سرسخت گلزار هم می گفت:اگر همین العان جلوی چنین چیزهایی گرفته نشود شاید در اینده کار به جای باریک تری کشیده شود؟
شما به روی خودتان نیاورید ..................اینها هم زاییده ی ذهن مبارک نویسنده می باشد.
تمام این حرفها که کم کم دارد به یک شایعه ی درد سر ساز تبدیل می شود بر گرفته از این صحبت اقای پورسرخ در مصاحبه شان می باشد که ...............
مي خواهيد به كجا برسيد؟ مي خواهيد مثل بهرام رادان عمل كنيد يا مثل گلزار؟
من هيچ كدام از اين بچه ها را به طور كامل قبول ندارم مطمئنم نسل ما بر حسب امكاناتي كه دارد هنوز خيلي بيشتر جا براي نشان دادن خود دارد. فكر مي كنم نسل قبل ما خيلي بهتر كار كرده اند مثل انتظامي، نصيريان و خسرو شكيبايي...
و شاید تمام این شایعه سازی ها به همین صحبت و اشاره ی اقای پورسرخ بر می گردد........
اين كه مي گفتند صدايت شبيه فلاني است، يعني تخريب؟
نه، فقط اين نبود. ملغمه اي از همه چي بود. بعضي موقع ها چيزهاي بي ربط مي چسباندند به من. يك بار قرار يك مصاحبه را رد كردم. صاحب نشريه با لحن گوسفندفروش ها به من گفت: اين هم تموم مي شه، مي آي دنبال ما. بعد ديد من با مجلة ديگر حرف زدم. شروع كردند به چسباندن حرف هاي بي معني. به يك جايي رسيده بود كه وقتي شمارة مجله اي مي آمد و من روي جلد بودم، خدا شاهد است روزشماري مي كردم شمارة بعدي بيايد. حتي تصميم گرفتم از جلوي كيوسك هاي مطبوعاتي رد نشوم. يك بار يكي گفت: به اندازة تيراژ مجلاتي كه روي جلدشان هستي، به تعداد دشمنانت اضافه مي شود. ديدم پربيراه نمي گويد
هر چند که این گونه شایعه سازی ها شاید هیچ تاثیری روی شخصیتونگاه هواداران به این دو هنرمند نگذارد...............ولی هستند کسانی که از کل ماجرا بی خبر هستند و با دیدن فقط تیتر مجله نسبت به این هنرمند دید بدی پیدا کنند...............در واقع یک تیتر کوچک تاثیر خودش را خواهد گذاشت.....حتی روی یک نفر و این همان مخدوش کردن چهره ی یک هنرمند محبوب می باشد...........بطوری که در اطرافمان می شنویم که می گوییند:(چیه.....تمام مجلات عکس این پسر رو می زنند؟؟؟.........این را هم می خواهند خراب کنند و از چشم بیندازنش؟؟)
به همین منظور کل مصاحبه ی ذکر شده را به طور کامل می اورم(مصاحبه:وبلاگ کلبه دوستی)
گفتگو با پوریا پورسرخ:
ديگر ژوبين نيستم
خوشحال ايد پنج ماه است جلد نشريات زرد هستيد؟
خيلي جاها شيرين بود، خيلي جاها تلخ. مجلة زرد را هم بهتر است بگوييم عامه پسند. به هر حال هم بهره بردم، هم ضربه خوردم.
چه تلخي اي؟ خودتان خواستيد معروف شويد.
بعضي موقع ها آن قدر تلخ بود كه دندان هايم ريخت! آخرهاي فروردين آن قدر عصباني شده بودم و دندان هايم را فشار دادم كه قسمتي از دندانم وقتي خواب بودم خرد شد. اين را به هيچ جا نگفتم. شما تيتر بزنيد تا سهمي از زردي ببريد! ولي در عين تلخي، شيريني اش مي چربيد.
پس همچين از زردي هم بدتان نمي آيد.
يك نشريه زنگ زد گفت: ما آن شماره اي كه با تو مصاحبه كرديم، فروشمان چند برابر شد. بيا يك بار ديگر مصاحبه كنيم تا فروش ما برود بالا. نمي گويم نان رسان ام، ولي اگر كسي از قِبَل اسم من نان بخورد، خدا را شكر امثال آن مجله با صداقت بيشتري با من برخورد كردند تا بعضي از نشريات مثلا تخصصي و پرمدعا.
اما به چه قيمتي؟
اگر مجله اي با مخاطب اش اين قدر صداقت دارد كه با تيترها و عكس هاي خصوصي بخواهد بفروشد، به خودش ربط دارد. مثلا در يك اكران خصوصي كنار فرهاد قائميان نشسته بودم. يك نشريه به جاي فرهاد، عكس بازيگري را گذاشته بود و نوشته بود عكس جديد از پورسرخ. من بايد خودم را بكشم؟ به هر حال كنار مي آيم با قضيه. شما كارتان تغيير در تيترهاست، به من ربطي ندارد چه مي كنيد. من حداكثر مي توانم جلوي مصاحبه ها را بگيرم. ولي حالا چه ايرادي دارد عكس بزنند. من نه گارد مي گيرم نه باد مي كنم. زندگي خودم را مي كنم.
پس اين صد نكتة خواندني از پوريا پورسرخ از كجا مي آيد؟
من به كسي صد نكته اي نگفته ام. اما ايده بامزه اي است به شرط اين كه به صد گير ندهيم. اگر چهل تا شد همان ها را چاپ كنيم. شصت تاي ديگر را نبايد الكي پر كرد. اين كه من چه درسي خوانده ام شايد براي كسي جالب باشد. ولي اين كه به چه رنگ و ادكلني علاقه دارم، چه چيز جذابي دارد؟ مثلا در همين صد نكته موردي به اشتباه از من چاپ شد كه در شماره بعد همان نشريه سوءتفاهم به وجود آمده برطرف شد.
مگر خودتان نگفته ايد؟
چرا. آن اوايل بي تجربگي كردم و گفتم. حتي يك جايي آدرس اي ميل ام را دادم. الان حداقل 1842 تا اي ميل نخوانده دارم. خيلي نامه درِ خانه مان مي آيد. همه فكر مي كنند در زندگي عادي هم مثل ژوبين هستم؛ عاشق و رمانتيك. يك عاشق بدون اسب سفيد. اما الان جواب همه را نمي دهم. اول همة مصاحبه ها را مي خوانم، بعد اجازة چاپ مي دهم.
دردسر برايتان درست نشده؟
چيز بنيان كني نبوده. با اطمينان به تان مي گويم اين مسير را با كمترين حاشيه آمده ام. اما يك سري مطالب تخريبي بود.
چه مطالبي؟
ببين، ما هميشه ضد ريتم و مخالف جريان در جامعه داريم. براي همين بعضي نقدها عليه من احساسي و غيرمنصفانه بود.
حتي يكي از نشريات تخصصي هم بدون اين كه من را ببينند، نوشتند صداي من شبيه فلاني است. از آن ها، بيشتر از زردها ضربه خوردم. ما قضاوت هايمان بي رحمانه و آني است. بد، همديگر را مي گوييم. خودم را مي گويم، هيچ وقت يادم نمي رود دو سال پيش جشنوارة فجر در سالن مطبوعات بودم. فيلم گل يخ قرار بود پخش شود. گلزار آمد داخل سالن. همان جوي كه بيرون در خيابان هست، در سينماي مطبوعات هم ايجاد شد. همة آن هايي كه داعيه دار بودند، ريختند براي عكس و امضا.
اين كه مي گفتند صدايت شبيه فلاني است، يعني تخريب؟
نه، فقط اين نبود. ملغمه اي از همه چي بود. بعضي موقع ها چيزهاي بي ربط مي چسباندند به من. يك بار قرار يك مصاحبه را رد كردم. صاحب نشريه با لحن گوسفندفروش ها به من گفت: اين هم تموم مي شه، مي آي دنبال ما. بعد ديد من با مجلة ديگر حرف زدم. شروع كردند به چسباندن حرف هاي بي معني. به يك جايي رسيده بود كه وقتي شمارة مجله اي مي آمد و من روي جلد بودم، خدا شاهد است روزشماري مي كردم شمارة بعدي بيايد. حتي تصميم گرفتم از جلوي كيوسك هاي مطبوعاتي رد نشوم. يك بار يكي گفت: به اندازة تيراژ مجلاتي كه روي جلدشان هستي، به تعداد دشمنانت اضافه مي شود. ديدم پربيراه نمي گويد
همه فكر مي كنند در زندگي عادي هم مثل ژوبين هستم؛ عاشق و رمانتيك. يك عاشق بدون اسب سفيد
از مطبوعات ناراضي هستي؟
نه از هيچ كدام. فقط آن هايي را كه با شخصيت من بازي مي كنند به خدا واگذار مي كنم.
ولي انگار از جنجال خوشت مي آيد.
نه بابا! اين جا با خارج فرق دارد. به هر حال، وزارت ارشاد به همه چيز نظارت دارد. من مدتي در بولتن وزارت كشاورزي كار مي كردم. مي دانم خط به خط را كنترل مي كنند تا جامعه دچار مشكل نشود. اين جا انگليس نيست. من هم بن افلك نيستم، جنيفر لوپز هم در كار نيست. اگر خبري از كارهايم چاپ شود، خوشحال مي شوم، ولي از جنجال خوشم نمي آيد. اين كه مثلا من چشم ديدن فلاني را ندارم يا استقلالي ام يا پرسپوليسي!
اگر از فردا روي جلد هيچ نشريه اي نباشيد، چه حسي پيدا مي كنيد؟
اگر از سكه بيفتم، ناراحت مي شوم. اما از جلد افتادن با از بورس افتادن فرق دارد. من كارم نمايش است. ابزارم، خودم هستم. طبيعتا دوست دارم به اندازه اش توي بورس باشم. اين با روي جلد رفتن و در حاشيه بودن فرق دارد. روي جلد بودن يا نبودن دغدغة من نيست. دغدغة مطبوعات است.
مي خواهيد به كجا برسيد؟ مي خواهيد مثل بهرام رادان عمل كنيد يا مثل گلزار؟
من هيچ كدام از اين بچه ها را به طور كامل قبول ندارم مطمئنم نسل ما بر حسب امكاناتي كه دارد هنوز خيلي بيشتر جا براي نشان دادن خود دارد. فكر مي كنم نسل قبل ما خيلي بهتر كار كرده اند مثل انتظامي، نصيريان و خسرو شكيبايي...
خب، يعني چي؟ يك كاري مي كنيد هميشه روي جلد بمانيد يا مثل پارسا پيروزفر از مصاحبه و مطبوعات و اين چيزها كنار مي كشيد؟
همه چيز در حدش خوب است. استادي به من گفت: تو بايد دو برابر بقيه كار كني، چون تو هر چي زور بزني به خاطر قيافه ات مي گويند اين از آن بچه قرتي هاست. اما سعي كرده ام در موفقيت وفا نخوابم. در صاحبدلان، 180 درجه فرق دارم. به شدت به گريم شاهين در سريال صاحبدلان علاقه مندم و معتقدم از بهترين گريم هايم بوده.
براي اين كه به ظاهرتان اهميت مي دهيد و نمايش قيافه تان مهم است؟
نه، خواستم صورتم همان باشد. مي خواستم ببينم مي توانم نقش بچه سرتق را با همين چهرة خودم در بياورم. سعي كردم ريتم تندتري انتخاب كنم، حركات زيادي در دست و پا داشته باشم.
چرا برگشتيد تلويزيون، مگر در سينما پيشنهاد نداشتيد؟
چرا داشتم، ولي همه اش نقش عاشق رمانتيك بود. من در اين 5 ماه دو تا انتخاب بزرگ كردم، يكي بازگشت به تلويزيون كه فكر كنم، كار خوبي باشد، دومي هم شكستن نقش عاشق رمانتيك. ضمن اين كه در اين مدت از سينما هم غافل نبودم و در سه فيلم بازي كردم.
چرا در اين مدت، خبري از كارهاي هنري ات نبود و همه اش حرف از مسائل شخصي ات بود؟
به من چه! باور كنيد روزي كه تيتر زدند در بيمارستان بستري شده ام، كار مادرم به آب قند كشيد. بندة خدا شمال بود و من هم سر كار بودم و امكان برقراري ارتباط نبود. دو روز از من خبر نداشتند و من هم بي خبر از همه جا سر فيلم برداري...
مگر اتفاقي افتاده بود؟
آره، سكانس آخر فيلم پسران آجري (به كارگرداني قاري زاده) بود. در پارك گفت وگو دالان هايي است كه باغبان آن جا مي گفت: هر هفته دو نفر سرشان اين جا مي شكند. آن روز هوا گرم بود. زمين را خيس كردند. من هم سريع آمدم تا زمين خشك نشده، كار را بگيرند و به زحمت دوباره نيفتند. فقط به ات بگويم كه همه از صداي برخورد سر من به سقف دالان برگشتند. شش تا بخيه خوردم. شدت خونريزي شديد بود.
كار چي شد؟
ادامه پيدا كرد. يك هفته بعد از شكستن سر من، كنسرتي در فيلم داشتيم كه از مردم دعوت شد تا به عنوان تماشاچي بيايند. خيلي ها آمدند و تعريف كردند. انرژي مثبت خوبي از مردم گرفتم.
شما هم اهل اين حرف ها هستيد؟
تنها شباهت من و مارلون براندو اين است كه در جمع هزار نفري، اگر يك نفر انرژي منفي بفرستد، سريع مي گيرم. همين الان كه آمدم ، يك سري توي دلشان گفتند: باز اين بدتركيب اومد!
انرژي اي كه از من بيرون مي آيد، چطور است؟
اول مصاحبه، با نهايت ادب، متلك داشت؛ ولي الان بهتر شده.
در پاسخ به شايعات اخير ؛
بازيگر زن سريال نرگس : من زنده هستم ... هنوز
سرهنگ تورنگ : در حال حاضر در این موضوع سکوت شود، بهتر است
يكي از بازيگران زن سريال پر بيينده تلويزيوني نرگس ، در خصوص جريانات پيش آمده اخير كه در طي اين چند هفته از وي در محافل خبري و مطبوعاتي منتشر شده است ، در نوشته اي نسبت به اين اتفاقات واكنش نشان داد .
) |
متن کامل یادداشت وی که نسخه ای از آن در اختیار ایرانیوز قرار گرفته، در پی می آید:
پاييز امسال ، پاييزي تر از هر سال ، ابري و باراني.
گاهي آفتاب فقط براي يادآوري وجود فصل هاي ديگر از لا به لاي ابرها مي تابد. سكوتم دليل اعتقاد به شما نبود ، خود را باور داشتم. قصد من يادآوري هيچ فصلي نيست.
نور كافي نيست ؛ اما هنوز مي توان تجربه تلخي را با كساني كه آسمان دلشان ابري تر از آسمان خاكستري شهر ماست تقسيم كرد.
شايد اين شرح يك تجربه است.
شايد اين يك شكايت است براي يكي از بازيگران زن سريال نرگس و يا من مسوولي هستم براي دفاع از آن چه كه حتي به من مربوط نيست ؛ و شايد اين تلاشي بيهوده است براي حفظ حرمت يك انسان ، هنر و يا جامعه هنرمندان و شايد اين همه ، دلشوره ايست براي يك جامعه.
آن چه با عنوان هاي مختلف مثلاً فيلم غير اخلاقي از نيمه ماه مبارك رمضان جزو تنقلات روي كرسي برخي محافل همكاران ، منازل دوستان ، شهروندان و شهرستانها شده است ، چيزي نيست جز تاييدي بر تلاش بيهوده فردي ما در عرصه هنر و برداشتن گام هاي بي ثمر در جهت رشد.
همه ما مي دانيم كه عدالت بدون قدرت هيچ است و قدرت بدون عدالت ، خشونت.
آري ؛ اين قدرت ، قدرت جمعي ِ برخي از همكاران و همنوعان عزيزي است كه به بي عدالتي و خشونت تبديل شد.
خشونتي كه حتي مي توانيم با دست وي را به خودكشي واداريم و يا اعدام و شايد هم بدتر...
پس براي دلداري دوستان ، آشنايان ِ خارج و داخل كشور و يا بهتر است بگويم براي آگاهيتان : هموطنان ، همكاران ، روزنامه عزيز ؛ ( هنرپيشه مذكور به قول شما ) كه گويا تشابهي ظاهري دارد با شخص ديگري در فيلم غير اخلاقي كه در ماه مبارك رمضان دست به دست از نظرتان مي گذشت ( و تا كنون نيز هم ) ، در صحت و سلامت كامل به سر مي برد و خوشبختانه دليلي كافي براي خودكشي پيدا نكرده است و من زنده هستم ... هنوز.
كساني كه با اين بي پروايي از بي حرمت كردن ديگران لذت مي برند ، در درجه اول انسانيت خودشان را با دست خود ، زودتر كشته اند.
نجابت برخي هموطنان را كه چه عرض كنم ... اما هميشه خدا را سپاس. ماه پشت ابر نمي ماند.
بالاخره در اين روزهاي ابري ، قانون براي تكذيب اين شايعه و فاجعه از لاي ابرها تابيد.
جاي آن است كه تشكر و قدرداني كافي از توجه و پيگيري مستمر مسوولين قانون براي حفاظت از محارم و حيثيت و تكذيب اين شايعه بنمايم.
انسانها ، متمدنين ، روشنفكران ، اشرفين مخلوقات و اي ديگران ؛ من اولين و آخرين نفري نخواهم بود كه شايعات و اكاذيبي اين چنين به او نسبت داده مي شود.
بار سنگين بي حرمتي و تهمت را بر دوش ، با دليل بي گناهي تحمل كرديم. از ما كه گذشت ، اما سوال اين است ؛ اگر هتك حرمت هايي نه براي آدمي كه مي شناسيد ، نه براي مثلاً وي ، كه براي شخصي عادي اتفاق بيافتد چه بايد بكنيم؟
- بني آدم اعضاي يك پيكرند
بعضي وقتها بد نيست كه خودمان را جاي ديگري بگذاريم ( اين درس تمام اديان است ) دقيقاً جاي ديگري و نه فقط به رسم دلسوزي. من به خاطر شما ، خودم را جاي پدري مي گذارم كه هر روز چشمهاي غمگين دخترش را براي دلداري مي بوسد و شايد نمي فهميم كه در خلوتش و خودم را جاي مادري مي گذارم كه با شنيدن خودكشي جگرگوشه اش ممكن است همان لحظه قلبش را ببازد و خودم را جاي رفيقي مي گذارم كه شرمش را با غيرت مي خورد تا از حقي دفاع كند ...
گه گاهي خودم را جاي نارفيقان نيز مي گذارم ، شايد كه درس غيرت بگيرند و من خودم را جاي تمام وجود خودم نيز مي گذارم تا براي اثبات سلامتم ، جواب اين بي حرمتي ها را بر آيينه دلم ثيقل دهم.
و نهايتاً جايم را به شما مي دهم فقط براي يك لحظه ....
از ما كه گذشت ....
ايستاديم ،
بي پروا ، مي روم و مي تازم در مرز بي خوابي و رويا ،
در محمل ريا ، چنان مي روم كه گويي نه پسي دارم و نه پيش و ، چه شگفت !
اين ريا ديگران با من همواره همراه و هم پايند
باور كرده اندكه حقيقت بيش از اين رياي من نيست
چگونه برهانم آنان را زين خيال اين تَوَهُم
تنها فغان من است
دلشان مي شكند! اگر بگويي
ببنديد چشمان بي شرمتان را! حوصله شان سر مي رود!
اگر بگويم باز نكنيد زبانتان را حتي براي دلسوزي من
كه آن من ، خود هيچ است و اين هيچ ، پر شده است از من
و در نهايت اين من ِ من است كه مي نماياند خود را
براي هيچ و اين من ،
تنها زهرا هزاران تكه شده است براي شما
مسوول اطلاع رسانی نیروی انتظامی تهران بزرگ نيز در گفت و گو با ايرانيوز با تكذيب شايعات مربوط به خودكشي اين بازيگر ، گفت: برخلاف آنچه که گفته می شود، وی به هيچ عنوان اقدامي براي خودكشي انجام نداده است .
سرهنگ تورنگ در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرانیوز در این خصوص گفت: دامن زدن به این موضوع اخلاقی، کار صحیحی نیست و در حال حاضر در این رابطه سکوت شود، بهتر است.
وی ادامه داد: باید بسیار محتاط در این رابطه عمل کنیم و رعایت حقوق دیگران را داشته باشیم.
به گفته تورنگ نیروی انتظامی در حال بررسی صحت فیلم است.
